ΠΡΟΤΑΣΗ -ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ από τις @Εκδόσεις Ψυχογιός και τη Φύγαμε ... ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ !!!
11:11 - ΟΛΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ, ΟΛΟΙ ΙΣΟΙ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
Κύριε Παπανικολάου, λυπούμαστε, δε δεχόμαστε «αυτά τα παιδιά» στο σχολείο μας.
Κύριε Παπανικολάου, να πάρετε την κόρη σας από την ομάδα βόλεϊ, δε θα κάνει καριέρα.
Δημήτρη, την κορόιδεψαν στο Tik Tok, αποκαλώντας την αυτιστική.
Δημήτρη, πάλι γύρισε αμίλητη και στεναχωρημένη.
Δημήτρη, τα άλλα παιδιά πήγαν βόλτα και της είπαν ότι δε θα βγουν για να μην την πάρουν μαζί. Μη μάθει ότι της είπαν ψέματα.
Ένα βράδυ το κινητό μου φώτισε για μια ειδοποίηση. Η ώρα ήταν 11:11, έναν αριθμό που βλέπαμε με τη γυναίκα μου σχεδόν καθημερινά, στο τηλέφωνο, σε αποδείξεις, σε ταμπέλες, σε πινακίδες αυτοκινήτων κ.α, από τη διάγνωση της Άριας και μετά.
Αυτή τη φορά θα τους έδινα μεγαλύτερη σημασία. Τι θέλετε να μου πείτε και εμφανίζεστε συνέχεια μπροστά μου; Τους έκανα screenshot. Επικεντρώθηκα στους αριθμούς στην οθόνη. Αν έβγαζες έναν άλλαζε το σύνολο, κάθε αριθμός ήταν μοναδικός. Μετά έκανα ζουμ. Όλοι οι αριθμοί ήταν ίσοι. Στο ύψος, στο πάχος. «Όλοι μοναδικοί, όλοι ίσοι. Όλοι μοναδικοί, όλοι ίσοι!» αναφώνησα.
Δεν κερδίζω άλλο με καταγγελίες και με ατομικές μάχες, συρρικνώνομαι. Θα κερδίσω δημιουργώντας και σκορπίζοντας φως. Θα ενεργοποιήσω τους καλούς που υπερέχουν αριθμητικά, και οι «κακοί» θα κάνουν πίσω.
Έχω όμως ακόμα ένα σοβαρό πρόβλημα να λύσω. Δε με αφήνει η γυναίκα μου να πούμε δημόσια για το παιδί γιατί φοβάται ότι θα στιγματιστεί. Δεν πειράζει, έχω όλα τα εφόδια από τον αθλητισμό και ξέρω πώς λειτουργούν οι καλές ομάδες και οι ηγέτες τους. Θα πάρω εγώ την ευθύνη, θα βάλω τον εαυτό μου μπροστά και θα μιλήσω για μένα.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΛΥΣΕΙΣ.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Γεννήθηκα το 1977 στην Αθήνα. Ξεκίνησα τον επαγγελματικό αθλητισμό στα δεκαπέντε μου χρόνια, στον Σπόρτιγκ. Στα δεκαέξι μου κατέκτησα το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ευρώπης με την Εθνική Παίδων. Στα δεκαοχτώ μου κατέκτησα το Παγκόσμιο Εφήβων και το ίδιο καλοκαίρι πήρα μεταγραφή στον Ολυμπιακό.
Αγωνίστηκα συνολικά τρία χρόνια στον Σπόρτιγκ, εφτά στον Ολυμπιακό, έναν χρόνο στον Μακεδονικό, τέσσερα στον Παναθηναϊκό, δύο στην ΑΕΚ, έναν στον Πανιώνιο και έναν στο Περιστέρι. Είμαι δύο φορές Ολυμπιονίκης με την Εθνική Ανδρών, εφτά φορές πρωταθλητής Ελλάδας, έξι φορές Κυπελλούχος Ελλάδας, δύο φορές σε συλλογικό επίπεδο πρωταθλητής Ευρώπης με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό και ο μόνος Έλληνας μπασκετμπολίστας με δύο triple crown με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, που σημαίνει πρωτάθλημα, κύπελλο και ευρωπαϊκό την ίδια σεζόν.
Μετά το τέλος της καριέρας μου βραβεύτηκα από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικού Τύπου για το ήθος μου καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας μου.
Τα τελευταία δύο χρόνια έχω αφιερωθεί στην ευαισθητοποίηση της κοινωνίας στο κομμάτι του αυτισμού λόγω της κόρης μου, αλλά ταυτόχρονα μιλάω και για την αυτοβελτίωση, τον πρωταθλητισμό και την ομαδικότητα, καθώς και για τον τρόπο που αξιοποίησα τις εμπειρίες μου για να κάνω πλεονέκτημα αυτό που η κοινωνία θεωρούσε μειονέκτημα, και να βοηθήσω χιλιάδες ανθρώπους με το ίδιο θέμα.
Στο πλαίσιο αυτό, εμπνεύστηκα και υλοποίησα το αθλητικό-εκπαιδευτικό πρόγραμμα UniquAll, με στόχο την ενδυνάμωση νευροδιαφορετικών παιδιών. Αποστολή του είναι η παροχή κατάλληλου περιβάλλοντος και ευκαιριών συνεκπαίδευσης και συνάθλησης μεταξύ παιδιών τυπικής και μη τυπικής ανάπτυξης. Οι δραστηριότητές του συμβάλλουν στη βελτίωση της ψυχικής και σωματικής υγείας των παιδιών, ενώ αποτελούν «όχημα» ευαισθητοποίησης της κοινωνίας, με σκοπό την αλλαγή νοοτροπίας και στάσης απέναντι στη διαφορετικότητα. Συνοδοιπόροι μου και πρεσβευτές του προγράμματος είναι ο θρύλος του ευρωπαϊκού μπάσκετ και μοναδικό μέλος του Hall of Fame, Νίκος Γκάλης, και ο πρωταθλητής του ΝΒΑ, Γιάννης Αντετοκούνμπο.
ΝΤΙΜΟΝ ΚΟΠΕΡΧΕΝΤ - ΜΠΑΡΜΠΑΡΑ ΚΙΝΓΚΣΟΛΒΕΡ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟ 70 ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΣΤΑ ΜΠΕΣΤ ΣΕΛΕΡ ΤΩΝ NEW YORK TIMES
Σ’ ένα μονόχωρο λυόμενο σπιτάκι, στους λόφους κάτω από τα Απαλάχια, μια νεαρή, ανύπαντρη, αλκοολική μητέρα γεννάει. Το μωρό της, ο Ντίμον, προβάλλει αβοήθητο στον κόσμο, σαν «μικρός, μελανιασμένος πυγμάχος», καθώς η μητέρα του είναι σχεδόν αναίσθητη από το ποτό. Για να επιβιώσει, θα χρειαστεί αυτό το πρώιμο αγωνιστικό πνεύμα. Και για να τα βγάλει πέρα με τη ζωή που τον περιμένει, θα επιστρατεύσει όλα του τα χαρίσματα: γοητεία, ευστροφία, και μερικά απροσδόκητα ταλέντα, νόμιμα και μη.
Σ’ αυτή την απομονωμένη γωνιά της Βιρτζίνια, η φτώχεια και ο εθισμός στις ουσίες δεν είναι μακρινές έννοιες. Είναι παρούσες και τόσο φυσικές, όσο το γρασίδι που φυτρώνει παντού. Για τον Ντίμον, γεννημένο στη «λάθος πλευρά της τύχης», η στοργή και η ασφάλεια που λαχταρά είναι τόσο απρόσιτες όσο και ο ωκεανός που ονειρεύεται να δει κάποια μέρα. Το ερώτημα είναι πόσο μακριά είναι έτοιμος να ταξιδέψει για να βρεθεί εκεί.
Πλημμυρισμένο από αλήθεια, θυμό και συμπόνια, το μυθιστόρημα της Κίνγκσολβερ είναι μια επική ιστορία αγάπης, απώλειας, θάρρους και δικαίωσης.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Η ΜΠΑΡΜΠΑΡΑ ΚΙΝΓΚΣΟΛΒΕΡ γεννήθηκε το 1955 και μεγάλωσε στο επαρχιακό Κεντάκι. Σπούδασε Βιολογία στα πανεπιστήμια DePauw και Arizona. Εργάζεται ως κειμενογράφος και συγγραφέας από το 1985. Σε διάφορες φάσεις της ενήλικης ζωής της έχει ζήσει στην Αγγλία, τη Γαλλία και τα Κανάρια Νησιά, ενώ έχει δουλέψει στην Ευρώπη, την Αφρική, την Ασία, στο Μεξικό και τη Νότια Αμερική. Αφού πέρασε δύο δεκαετίες στο Τούσον της Αριζόνα, πλέον ζει με την οικογένειά της σε μια φάρμα στα νότια Απαλάχια.
Έχει γράψει δέκα μυθιστορήματα, μεταξύ των οποίων τα: Χωρίς ασπίδα και Η δηλητηριώδης Βίβλος, καθώς και ποίηση, δοκίμιο και μη μυθοπλαστικά αφηγήματα. Το έργο της έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 20 γλώσσες σε όλο τον κόσμο, ενώ έχει λάβει πλήθος διακρίσεων, μεταξύ των οποίων το Women’s Prize for Fiction για το μυθιστόρημά της Lacuna το 2010, το National Humanities Medal, την υψηλότερη διάκριση στις ΗΠΑ, για την προσφορά της στον χώρο των τεχνών, και το Dayton Literary Peace Prize, για το σύνολο του έργου της. Για το μυθιστόρημά της ΝΤΙΜΟΝ ΚΟΠΕΡΧΕΝΤ (2022), το οποίο γνωρίζει τεράστια επιτυχία, τιμήθηκε με το βραβείο Pulitzer και για δεύτερη φoρά με το Women’s Prize for Fiction – η μοναδική που έχει λάβει δύο φορές το βραβείο στην ιστορία του θεσμού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου